TCP/IP (Transmission Control Protocol / Internet Protocol)
VE
AGLARIN BIRLES
IK CALISMASIIlk genis alan agi olan ARPANET 1960’li yillarin ortasinda askeri amaclarla ortaya cikti. Nukleer bir savas esnasinda telefon hatlarinin cogunun tahrip olmasi durumunda bilgisayar iletisiminin surdurulmesi amaclaniyordu. Paul Baran, Rand Corp. adina paket-anahtarlamali ag fikrini gelisdi. Paket anahtarlamali aglarda, her mesaj kucuk parcalara bolunur ve bu parcalarin varis noktasina basari ile ulasip orijinal
mesajin olusturulmasi saglanir.1969 yilinda DARPA (Defense Advanced Projects Agency) Amerika’da ornek bir paket anahtarlamali ag olusturulmasi icin bir proje baslatti. Bu agin adi ARPANET’ dir. ARPANET, veri haberlesmesindeki tekniklerin ogrenilmesi amaci ile olusturulmustur. 1972, aglarin agi ortaya cikmaya basladi. 40 bilgisayardan olusan bir ARPANET gosterisi yapildi. 1975 yilinda basarili bir bicimde ARPANET islevsel bir ag konumunu aldi, bircok organizasyon bu aga katildi.
1983 yilinda, Internetworking Working Group (INWG) TCP/IP’ye temel halini verdi. TCP/IP protokolleri de askeri standart olarak (MIL STD) uyarlanmistir. Ayni yillarda Internet terimi yaygin olarak kullanilmaya baslanmistir. TCP/IP protokolunun Unix isletim sistemine eklenmesinin ar
dindan, 1984 yilinda DNS (Domain Name System) tanitilmistir. DNS’ in tamamlanmasi 4 sene surmustur. 1985 yilinda, NSFNET super bilgisayarlar arasi TCP/IP tabanli agin olusturulup calistirilmasi icin kuruldu.Eski ARPANET, MILNET ve daha kucuk ARPANET (DDN: Defense Data Network) olmak uzere ikiye ayrilmistir. 1990 yilinda ARPANET varligini yitirmistir.
Internet orjinal ARPANET’ den dogmus, baglantili aglarin dunya capinda bir kolleksiyonudur. Bu aglar degisik fiziksel aglardan tek bir mantiksal aga baglanti icin Internet protokolu (IP) kullanirlar.
Internet’i baslangicta yogun olarak akademik dunya kullanmakla beraber, son yillarda Internet bilgi cagi toplumlarinin her kesimi icin vazgecilmez bir arac olmustur
TCP/IP’ nin Ozellikleri
TCP/IP protokolunun ozelliklerini ana basliklar halinde gozden gecirirsek:
- Ethernet,
- Token ring,
- X25
- FDDI
- ATM gibi degisik aglarda ve fiziksel iletim ortamlarinda calistirilabilir.
- Military Standarts (MIL STD)
- Internet Engineering Notes (IEN)
- Request For Comment (RFC)
Veri Haberleţme Modeli
Veri haberleţme protokollerinin yapý ve islevlerini tanimlamak icin siklikla uluslararasi standart kurulusu (ISO: International Standart Organization) tarafindan gelistirilen mimari model kullanilir. Bu model Acik Sistem Arabaglasimi (Open System Interconnection) olarak adlandirilir.
OSI referans modeli 7 katmanli yapi ile haberlesme protokollerin islevlerini tanimlar. OSI modelinin her katmani uygulamalar arasi veri aktarimi esnasinda gerceklenen islevleri tanimlar. Sekil 1 de 7 katmanli OSI referans modeli gorulmektedir. Bir katman bir protokol tanimlamaz, bir islev tanimlar. Bu islev bircok protokolle gerceklestirilebilir. Ornegin, dosya aktarim protokolu (ftp) ve elektronik posta (e-mail) protokolleri kullanici servisleridir ve her ikisi de uygulama katmaninin bir parcasidir.

Ţekil 1 : OSI Referans Modeli.
Her protokol, karsi sistemde ayni katmandaki ayni protokol ile haberlesir. Ornegin, yerel FTP (File Transfer Protocol) protokolu ile uzak sistemdeki FTP protokolu haberlesir. Bu haberlesmeye “peer” haberlesme adi verilir.
Katmanlarin Islevleri
Uygulama Katmani (Application Layer):
Kullanicinin erisebildigi uygulama proseslerinin bulundugu seviye. Ornek, dosya transferi, elektronik posta, terminal emulasyonu.Sunu Katmani (Presentation Layer):
Uygulamalarin veri degisimi icin verinin nasil simgelendigi konusunda anlasmalari gereklidir. OSI’ de bu katman standart veri gosterim islevini saglar. TCP/IP’ de bu islem uygulamalarin icinde cozulur.Oturum Katmani (Session Layer): TCP/IP protokol hiyerarsisinde ayri bir katman olarak tanimlanmaz. OSI oturum katmani karsilikli uygulamalar arasinda oturumlari yonetir. TCP/IP’ de cogunlukla bu islev ulasim katmaninda gerceklesir ve oturum terimi kullanilmaz. TCP/IP’ de “socket” ve “port” terimleri uygulamalar arasi yol tanimlamak icin kullanilir.
Ulaţý
m Katmani (Transport Layer): OSI’ de ulasim katmani, alicinin verileri gonderildigi sirada almasini saglar. TCP/IP’ de bu islev TCP tarafindan gerceklenir. Ancak TCP/IP, ikinci bir ulasim katmani protokolu olan UDP (User Datagram Protocol) tanimlar ve UDP uctan uca denetim saglamaz.Ag Katmani (Network Layer): Bu katman ag boyunca baglantilari yonetir ve ust katman protokollerinin agdan izole edilmesini saglar. Internet Protokolu (IP) ust katman protokollerini agdan yalitir ve adresleme ile veri ulastirma iţlevlerini gercekleţtirir.
Veri Bagi Katmani (Data Link Layer):
Fiziksel ag uzerinde guvenli veri ulasimi bu katman tarafindan kotarilir.Fiziksel Katman (Physical Layer): Veri iletim sinyalleri icin gerekli olan donanim karakteristiklerini tanimlar. Voltaj seviyesi, gerekli baglanti sayisi ve yeri bu katmanda tanimlanir. Yerel alan aglari icin ornek bir standart IEEE 802.3 (ethernet). TCP/IP yeni fiziksel standart tanimlamaz, var olanlari kullanir.
TCP/IP Protokol Mimarisi
TCP/IP protolunun katmanli yapisi, Sekil 2 de gorulmektedir. Katmanlarin ustlendigi gorevler ileriki bolumlerde ayrintili olarak ele alinacaktir.

Ţekil 2: TCP/IP Protokol Mimarisi
OSI modelinde oldugu gibi veri gonderici tarafta ust katmandan alt katmana dogru, alici tarafta alt katmandan ust katmana dogru iletilir. Her katman verinin uygun iletimi icin denetim bilgisi ekler. Bu denetim bilgisi onek (header) olarak adlandirilir. Her katmanda denetim bilgisini eklenmesi ise kapsulleme (encapsulation) adini alir. Veri alindigi zaman ise ters islemler gerceklenir. Her katman ust katmana iletmeden once onekini cikarir. Sekil 3’ de veri
nin kapsullenmesi iţlemi gorulmektedir.
Ţekil 3 : Veri kapsulleme.
Her katman kendi bagimsiz veri yapisina sahiptir. Kavramsal olarak bir katman ust ve alt katmanlar tarafindan kullanilan veri yapisinin farkinda degildir. TCP kullanan uygulamalar veriyi “stream” olarak adlandirilan, UDP kullanan uygulamalar “message” olarak adlandirir. TCP veriyi segment, UDP ise paket olarak adlandirir. Internet katmaninda da veri “datagram” dir. En alt katmanda ise bi
rim cerceve (frame) dir.
Fiziksel Katman
OSI referans modelindeki birinci ve ikinci katmanlarin gorevlerini yerine getirir.
Fiziksel katman mantiksal olarak kendi icerisinde ikiye ayrilir.
En alt seviyede fiziksel ortamda, veri iletim sinyalleri icin gerekli olan donanim karakteristiklerini tanimlanir. Voltaj seviyesi, gerekli baglanti sayisi ve yeri bu katmanda tanimlanir. Yerel alan aglari icin ornek bir standart IEEE 802.3 (CMSA/CD), IEEE 802.4 (Token Bus), IEEE 802.5 (Token Ring), IEEE 802.6 (MAN : Metropoliran Area Network).
Fiziksel katmanin diger bileseni de hata kontrolu ve hata kotarma islevlerini yerine getirerek, verinin guvenle ag uzerinden iletilmesi saglanir. Ornek olarak, IEEE 802.2 (LLC: Logical Link Control ), LAPB (Link Access Proc
edure Balanced), HDLP (High Level Data Link Protocol ) verilebilir.
Yonlendirme Katmani
Iki Internet konagi (host) arasinda veri aktarimi icin verinin ag uzerinden dogru konaga ve konak icerisinde dogru kullanici ya da prosese tasinmasi gereklidir. TCP/IP bu islevleri basarmak icin asagidaki uc mekanizmayi kullanir:
Adresleme: IP adresler veriyi dogru konaga ulastirir. Bu adresler Internetteki her konagi tek olarak tanitir.
Yonlendirme: Gecitler (Gateway), veriyi dogru aga ulastirmakta kullanilir.
Cogullama: Protokol ve port numaralari verinin konak icinde dogru yazilim modulune ulasmasini saglar.
Adresleme; konaklar arasinda, yonlendirme; aglar arasinda ve cogullama; katmanlar arasinda gerceklenir.
IP Adresler
IP, konaklar arasinda verileri datagramlar halinde tasir. Her datagram onekinde hedef konagin adresi yer alir. Hedef adresi standart 32 bitlik IP adrestir ve hedefi ag icinde tek olarak tanitir.
Bir IP adres ag bolumu ve konak bolumlerinden olusur. Adres sinifina gore agi tanimlayan ve konagi tanimlamada kullanilan bit sayisi degisir. Uc ana sinif IP adres mevcuttur: A sinifi adresler, B sinifi adresler ve C sinifi adresler. IP yazilimi adresin ilk birkac bitine bakarak sinifini kolayca belirler. IP, adres sinifini belirle
mede su kurallari kullanir:
Sekil 4 : IP Adres Yapisi
IP adresler noktalarla ayrilmis dort desimal sayi halinde yazilir. Her sayi 0-255 araligindadir. Buna gore ilk sekizli 128’ den kucuk ise A sinifi adres, 128 - 191 arasi ise B sinifi adres, 192 - 223 arasi ise C sinifi adresi belirtir. 223’ den buyuk ise rezerve edilmiţ adresi belirtir.
Sekil 4’ de goruldugu uzere 26.104.0.19, A sinifi bir adrestir. Bu ornekte 26 agi, 104.0.19 ise konagi belirtmektedir. 160.75.2.3, B sinifi bir adrestir. Bu nedenle ilk iki biti 10 dir. Dolayisi ile bu adreste 160.75 agi, 2.3 ise konagi belirtir. 192.140.10.9 ise C sinifi bir adrestir. 192.140.10 agindaki konak 9 belirtilmektedir.
Tum ag ve konak adresleri kullanilamaz. 223’ den buyuk adreslerin onceden ayrildigi belirtilmisti. Ilk byte’ i 0 ve 127 olan A sinifi adresler de ozel kullanimlar icindir. 0 (sifir) agi kabul edilen (default) yon ve 127 agi ise cevrim (loopback) adresleridir. Kabul edilen yon, yonlendirme is
lemini kolaylastirmak icin kullanilir. Cevrim adresi ise ag uygulamalari icin yerel konagi bir uzak konak gibi gorme imkani vererek kolaylik saglar. Bunun disinda her sinif adrese sahip agin 0 (sifir) ve 255 numaralari kullanilmaz. Konak bitleri 0 (sifir) ise bu adres agi belirtir. Ornegin 160.75.0.0 adresin 160.75 agini belirtir. Bu tip adresler yonlendirme tablolarinda yer alir. Tum konak bitleri 1 olan bir IP adres ise yayin (broadcast) adresidir. Yayin adresi ayni anda agdaki tim konaklari adreslemek icin kullanilir. 160.75 agi icin yayin adresi 160.75.255.255’ dir. Bu adrese gonderilen bir datagram 160.75 agindaki tum konaklara gonderilir.IP adres siklikla konak adresi olarak kullanilir. Gercekte IP adres makinaya degil, makinanin ag arayuzune verilir. Birden fazla ag arayuzu olan makinalar birden fazla IP adrese sahip olurlar.
AGLARIN BIRLESIK CALISMASI
Yonlendirici (Router):
Yonlendiriciler ag icerisinde bir dugum olarak tanimlanirlar. Yonlendiriciler, protokol donusumu yapmadan bir arayuzunden gelen paketi ilgili arayuzune iletirler ve ag katmaninda (IP katmani) calisirlar. Yonlendiriciler, bircok ag baglanti arayuzleri, bellek ve adanmis islemcisi olan ozel bir donanim olabilecegi gibi, bir PC ve ya Unix bir sistem olabilir. Yonlendiriciler, gel
en paketin basligindan ve yonlendirme tablosu bilgilerinden yararlanarak yonlendirme kararlarini verme yetenegine sahiptir.
Ornek olarak; I.T.U. B.I.M. deki ana yonlendiriciyi ele alalim. Cesitli universitelere (ODTU, YTU, Mimar Sinan Universitesi ), yurtdisina (New York, USA), ve ethernet arayuzu ile univerisitenin birimlerine baglidir. Bu arayuzlere bagli olan ag adreslerini yonlendirme tablolarinda tutar. Herhangi bir arayuzunden gelen paketin iletimi icin; oncelikle baslik kismina bakarak hedef adre
si belirler, bu adres yonlendiricinin bagli oldugu arayuz adreslerinden biri ile uyusuyorsa ilgili arayuze gonderir. Aksi halde, yonlendirme tablosundaki ek tanimlara bakar, uyulasan varsa burada belirtilen adrese yonlendirir. Hedef adresi, hicbir ag adresi ile uyuţturamazsa, kendi default gateway adresine gonderir.
Kopru (Bridge) :
Kopruler, ag uzerindeki iki segmenti birbirine baglayan dugumlerdir. Ikinci katmanda calisirlar ve Yerel Alan Aglari (Local Area Network, LAN) icin bir LAN segmentinden aldigi veriyi, diger segmente iletir, yonlendirme ile ilgilenmez. Fakat akilli (intelligent) veya ogrenen (learning) kopruler bagli olduklari segmentleri dinleyerek segmente baglanan bilgisayarlari dahili tablolarina kaydederler. Bu sayede paketin hangi segmen
e iletilecegini bilirler.Iki karta sahip Windows NT Server 4.0 isletim sistemine sahip bilgisayarlarin kopru olarak da kullanilmasi ile ilgili tanimlar ileriki bolumde verilecektir.
Gecit (Gateway) :
Gecit, iki farkli protokol arasindaki donusumleri saglar. Ornegin, Apple LocalTalk agi uzerindeki bir Macintosh, LAN uzerindeki bir dosya sistemi ile haberlesmesi sirasinda protokol donusumu gereklidir. Bu donusumu gecitler yerine getirir. Fakat kullanimi pek yaygin degildir.
TCP/IP literaturunde, gecit terimi genellikle yonlendirici icin kullanilir.
Segmentli Yapinin Kurulmasi :
Universitemizin birimlerinde (fakulte veya enstitu) duzenli ve verimli bilgisayar aginin olusmasini saglamak icin segmentli yapinin olusturulmasi kacinilmazdir. Avantajlari sunlardir :
Bu amacla, segmentli yapinin bilesenlerini ele alalim. (Sekil 1)

Tekil 5 : Segmentli Ađ
Yapisinin BilesenleriYerel Alt Ag :
Fakulte veya enstitulerdeki ana bilim dallari icerisindeki bilgisayarlarin olusturdugu ag olabilecegi gibi bilgisayar laboratuari gibi cok bilgisayar olan merkezlerdeki ag da olabilir. Amac dis trafigin iceriye girmesini engellemek ve ayni zamanda ic trafiginde dis aglara iletilmesini engellemektir. Yerel alt agdaki bilgisayarlarin IP adresi ayni altagda (Subnet) olmasi zorunludur. Ornek olarak, 160.75.92.0 altaginda olsunlar. 160.75.92.0 adresi, bu agda 160.75.92.1, 160.75.92.2, 160.75.92.3... vb adresli bilgisayarlarin oldugunu gosterir. Yerel alt aga bagli herhangi bir bilgisayarin TCP/IP tanimlarinin nasil yapilmasi gerektigini ornek bilgisayarda incelersek:
IP Adres : 160.75.92.10
Subnet Mask : 255.255.255.0
Default Gateway : 160.75.92.1
(Koprunun yerel alt aga bagli arayuzu adresi)
Birim Yerel Agi :
Bu ag uzerinde, birimlerin ana hizmet birimleri ve koprulerin bir arayuzu bulunur. Ana hizmet birimleri bu ag uzerinde bulunursa, tum segmentlerden gelen istekler kolaylikla hizmet birimine ulasir ve ayni sekilde tek kopru gecilerek iletilir. Birim Yerel Agi da belirli bir IP altag adresine sahiptir ve BIM’ e
baglidir. Ornek olarak 160.75.91.0 altag adresini alalim. Bu ag uzerindeki herhangi bir bilgisayarin TCP/IP tanimlarinin nasil yapilmasi gerektigini ornek bilgisayarda incelersek:
IP Adres : 160.75.91.10
Subnet Mask : 255.255.255.0
Default Gateway : 160.75.91.254
(BIM deki yonlendiricinin adresi)
Kopru :
Kopruyu, iki ag karti ve Windows NT Server 4.0 isletim sistemine sahip bir bilgisayar uzerinde tanimlayacak olursak, takip edilmesi gerekli adimlar sunlardir:
Ornek: IP adres : 160.75.92.1
Subnet Mask : 255.255.255.0
Default Gateway : YOK!

Sekil 6 : TCP/IP tanimlarinin Yapilmasi
Ornek: IP adres : 160.75.91.1
Subnet Mask : 255.255.255.0
Default Gateway : 160.75.91.254
(BIM deki yonlendiricinin adresi)
Windows NT Server 4.0 da tanimlanmasi Sekil 7 de verilmistir.

Ţekil 7 TCP/IP Taný
mlarinin yapilmasi